maandag 22 augustus 2016

Omdat het nooit te laat is voor uw eerste Billies

Deze twee Billies lagen al zodanig lang (afgewerkt) in mijn naaikamer dat ik dacht dat ze al te klein zouden zijn. Maar het geluk lag aan mijn kant. Of toch een beetje. Want ze passen nipt. 
De zonnevitaminetjes hebben hun best gedaan. Ik nam hun maten nog eens deze week en er zijn toch een paar centimeters bijgekomen. 

Zonen 09 - Billie - Duo

Ik nam voor Iris maat 104 en voor Dennis maat 122. Ondertussen tekende ik de maat groter al, zodat ze van de volgende T-shirts langer kunnen genieten.

Zonen 09 - Billie - Off beetle

Zonen 09 - Billie - T-shirt


Zonen 09 - Billie - back

Behalve een Zonen09-patroon gebruikte ik ook Zonen09-stof.  
De stof voor Iris haar T-shirt kocht ik bij Piekewieke.

Zonen 09 - Billie - Funky Animals

De Pas-op-er-valt-een-grote-bal-op-u-foto

woensdag 17 augustus 2016

Tilly trio

De titel dekt de hele blogpost, want Tilly's is wat je nu gaat zien. Geen waaw-hoe-heb-je-dat-gedaan-naaisels, maar iets kleins. Om de boel hier weer op gang te trekken. En zoiets eenvoudig, snel klaar had ik nodig om de vlam weer te doen branden. Mijn hoofd zit weer vol ideeën om te naaien.

Kleine clutches als cadeautje.

Mijn Tas - Tilly

Mijn Tas - Tilly


En zal ik eens eerlijk zijn? Tot voor kort dacht ik 'als ik dat of dat maak, zal de ontvanger er wel blij mee zijn? Is de stof wel iets dat hij of zij mooi vindt? Heeft hij of zij zoiets eigenlijk zoiets nodig?'.
Maar ik denk steeds vaker 'foert, als ik dat wil maken, maak ik dat toch gewoon zeker'. Voor anderen is dit misschien iets vanzelfsprekend maar voor mij een serieuze stap vooruit. Niet dat ik een people-pleaser ben maar ik dacht vaak wat anderen van mij zouden denken als ik iets deed. En nu, nu doe ik gewoon. Ha!

Mijn Tas - Tilly - voering

Tilly - detail


De stof (behalve de roze en lichtblauwe) zaten in een pakketje dat we vorig jaar op naaiweekend kregen. Kleine lapjes voor een klein projectje. De restjes ga ik als sleutelhanger verwerken.


Tilly - detail hoekje

Tilly clutch



donderdag 4 augustus 2016

Pin-update - wedding edition

Eerst even kaderen dat wij absoluut geen grootse trouwfeest wilden.
Stiekem werd alles geregeld, niemand had iets door. Mission accomplished!

Op een dinsdag gingen we naar het stadhuis onder het mom dat we naar het ontwerp voor een nieuwe poort moesten gaan kijken. We zetten onze kinderen af bij mijn moeder en reden weer naar huis om ons om te kleden. Ondertussen waren onze getuigen bij ons geraakt. We reden naar het stadhuis, trouwden, reden terug naar huis en kleedden ons weer om naar onze gewone kleren.
Zaterdag nadien hadden we iedereen uitgenodigd bij ons thuis om zogezegd onze 30ste verjaardag te vieren en bij aankomst vonden ze dit bord op onze oprit.



Achteraf hoorde ik dat zoiets typisch iets voor ons was, dus onze opzet was geslaagd.

Met mijn broer als getuige zotte selfies op de achterbank nemen.

Toen kon ik natuurlijk ook een paar pins afkruisen (ohja en 1 ding van dit lijstje).
Onder (of boven :) ) de foto's de link naar waar ik de mosterd vandaan haalde. Van sommige heb ik bewijsmateriaal. Bij andere moet je mij maar op mijn woord geloven.
De meeste foto's werden genomen met good old wegwerpcamera's en die foto's zijn nog niet ontwikkeld.

The braided rose. Helemaal niet moeilijk trouwens, ook niet om zelf te doen.

Asperges in pancetta (als deel van ons bbq-buffet).

Kaarsen van verschillende hoogte als tafeldecoratie. De bloemen komen uit de tuin en ben ik gaan wildplukken.




De inscriptie van onze ringen. We kozen ringen van palladium en lieten de tekst langs binnen graveren.

Bedankingscadeautjes voor hem en haar.



Een originele manier voor het dessertbuffet.

Bron

Het is misschien geen trouwfeest uit de boekskes, maar wij hebben ons verdorie toch geamuseerd en da's het belangrijkste.




zondag 26 juni 2016

Van Jill-jurk naar improvisatiejurk

Toen vroeg ik advies aan Iris. 
- 'Seg Iris, wat zal ik eens typen over uw confettikleedje?'
- 'Dat jij dat gemaakt hebt. En ook een hartje erbij. <3'
- 'En wat vind je er het leukste aan?'
- 'Alles vind ik er het leukste aan. '



Meer moet dat niet zijn voor een naaiende mama. Dat ze er alles leuk aan vinden. Ik weet dat er een tijd komt dat ze alles niet meer gaat leuk vinden en dat ze haar eigen ideeën zal hebben. Wat ook een leuke fase is (meestal denk ik). Maar nu geniet ik nog volop van het feit dat ik weinig fout kan doen voor Iris.



Dit kleedje was eigenlijk eerst een Jill-jurk uit La Maison Victor. Maar ook al had ik Iris nagemeten, het kleedje was te klein en lag een jaar in de kast. Omdat ik het zonde vond om die mooie stof gewoon weg te gooien. Dus haalde ik het onlangs uit elkaar en maakte er een nieuw kleedje van.



Bij gebrek aan voldoende stof voor een volledig voorpand uit 1 stuk maakte ik (uit een achterpand van die Jill-jurk) een strook met plooien. De rok is niet helemaal naar mijn zin, maar hij kan ermee door. 

Het kind heeft een kleedje. Nah! En dat kunnen meisjes van 4 bijna 5 niet genoeg hebben.

zondag 12 juni 2016

Nummer 23 van mijn lijstje

Die dodentocht, daar zijn hier toch al discussies over gevoerd hoor. Ik heb de wederhelft kunnen overtuigen om ook mee te stappen. Maar hij is helemaal anders dan mij. Vandaar de discussies.

Hij is er namelijk van overtuigd dat hij die 100 km met gemak uitstapt. Hij denkt zelfs dat hij eerst thuis nog kan komen slapen om nadien mij te komen opwachten aan de finish. Zo is hij ook zo zeker van zijn eigen kunnen dat hij het absoluut niet nodig vindt om eens te oefenen. Ik namelijk wel. Maar ik laat hem doen, we zullen wel zien wie het verste geraakt.



Ik oefen wel. Zo kan ik, als het niet lukt, het mijzelf niet kwalijk nemen dat ik niet geoefend heb. Ik ken mezelf. Dus ga ik stappen. Ik volg ongeveer een schema dat ik op de site van A.S. Adventure vond. Ik koos voor het 3-maandenschema.
Dus stippelde ik wandelroutes in de buurt uit via deze handige site. Dan kan ik makkelijk zien hoeveel km langer ik mijn route nog moet maken om aan mijn wekelijkse lange wandeling te geraken.
De routes tijdens de week deed ik nog niet. Het paste niet met de ploegen van de wederhelft.



Ik stapte al een paar keer met mijn wandelschoenen en 1 keer met mijn loopschoenen om te zien of ik daar ook verre afstanden mee kan stappen. En omdat stappen anders is dan lopen vind ik mijn wandelschoenen toch aangenamer voor een lange afstand. Al kwamen die loopschoenen wel van pas de laatste keer. Toen werd ik verrast door een hevig onweer met bijhorende neerslag. Helemaal alleen op de dijk (wat toch even eng was) liep ik de laatste 5 km van de 18 in interval. Telkens wanneer er veel bomen stonden, liep ik. Als zo'n boom neer gebliksemd wordt, wil ik toch liever niet in de buurt zijn. Verrassend genoeg (naar mijn conditie) ging dat nog redelijk vlot, zo op het einde van mijn tocht.



Ik moet wel toegeven dat er meer tijd inkruipt dan ik dacht. Twintig km doe je niet snel op een half uurtje he. Maar ik hou het beeld voor ogen dat ik over de finish stap strompel en dat het dat allemaal waard gaat geweest zijn.

zondag 8 mei 2016

Een jeans-Jacob met kant

In de kleinste maat van de Jacobbroek pastte Iris vorig jaar nog. Ik vond het echt spijtig toen ze er te groot voor was, de Jacob (en het bloesje). En omdat ik zo'n korte Jacob mooi vind rond zo'n mini poepke, maakte ik er nog één.

Jacob pants


Denim shorts (Jacobpants)


Helemaal for free! En zoals je weet, ik hou wel van zo'n gratis naaisels.
De Wederhelft had een paar versleten jeansbroeken. Versleten aan het kruis. Dus de broekspijpen waren nog helemaal intact. Die kon ik hergebruiken. Al verschoot ik er wel van hoeveel van zo'n grotemensenjeans ik nodig had voor dit shortje voor Iris.



Ik had niet het juiste blauwe garen dus gebruikte ik wit (obviously) en probeerde ik een siersteek van mijn machine. Niet overal perfect, maar dat hoeft niet deze keer.

Jacobpants: pocket lace detail


Het kanten boordje kreeg ik ooit eens en de mooie knoop vond ik in mijn tweedehand.be-vondst.

Jacobbroek: een shortje


Jacobbroek: knoop


Ik had wel ongeveer een idee in mijn hoofd van hoe het shortje er zou uitzien. De kanten boord onderaan zat eerst niet in mijn hoofd maar toen ik het boordje erop speldde, vond ik het er toch beter uitzien. Deze keer geen trail and error. Maar scoren op de schattigheidsschaal!

Dit shortje is trouwens nog één van mijn favorieten die ik maakte op naaiweekend.
Mijn andere favoriet is dit blauwe pareltje.

maandag 2 mei 2016

Wie van de drie?

Soms krijgen kleedjes hier een eigen naam. Niks makkelijker dan spreken over bijvoorbeeld een circuskleedje of dat botjeskleedje.
In die categorie heeft Iris nu 3 nieuwe keuzes. Een Schaduwkleedje, een Vogeltjeskleed en een Lijntjeskleed. Voor alle drie startte ik met het bovenstuk uit SVDHZ.

Het Lijntjeskleed kreeg een rok met geïmproviseerde plooien. Ik plooide naar de lijnen op de stof om toch maar geen rimpelrok te hebben zoals bij de andere twee. Er moet toch een klein beetje verschil op zitten he.
De stof kocht ik over van Laura.



Na Dennis wou Iris ook zo'n gif-je, uiteraard.

Voor de stof van het Vogeltjeskleed had ik eerst een ander plan, ik wou ze gebruiken als voering voor een jas. Dat kwam er maar niet van dus naaide ik er dit kleed mee. Ik wou op naaiweekend dingen maken waarvoor ik al stof had liggen. Anders blijft die stof liggen en vind je dat na een tijdje niet meer mooi en ja... herkenbaar zeker?
Ik kocht de stof vorig jaar bij VanMarieke. (toch handig, die 'stoef'foto's op instagram, zo weet ik tenminste bij welke webshop ik welke stof kocht)




Als laatste van de drie, het Schaduwkleedje. Dat klinkt wel mysterieus, niet?
Die stof kocht ik bij Debora. Ik maakte er al eens een toiletzak uit maar ik had nog ruim genoeg voor een kleedje. Weer eenvoudig met een rimpelrok. Dat scoort nog altijd het meeste. Never change a winning team.




Wat ik daar nu het mooiste van vind, kan ik niet zeggen. Ik vind ze alledrie even mooi, elke heeft wel iets. 

Wat uw favoriet is, wil ik wel graag weten. Kom, vertel het mij eens. 
Eens zien welk kleedje wint.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...